ONTSNAPT

 

Vandaag breng ik een bloemetje naar een wildvreemde mevrouw. Gisteren heeft ze mijn man van de straat geplukt, binnen gehaald en een kopje koffie gegeven. Intussen waren we met de hele buurt al aan het zoeken. De meesten op de fiets en ik met de auto. Na een uurtje was het verloren schaap terecht. De eerlijke vinder had intussen de politie gebeld. Na drie kwartier kreeg ik een telefoontje dat hij gevonden was.

Het begon met het moment dat ik op de badkamer mijn tanden ging poetsen. Toen ik na slechts enkele minuten beneden kwam zat hij niet, zoals gewoonlijk, nog aan de ontbijttafel. Meestal zit hij boven de krant dan alweer te dutten. Deze keer echter was hij nergens te bekennen. Binnen en buiten geroepen, geen reactie. Meteen in de auto gesprongen en ook vast de buren gewaarschuwd.

Hij kon niet ver weg zijn, want hij was te voet. Helaas lag de gps-spotter thuis aan de oplader.

Ik nam de meest logische route, naar zijn geboorteplaats. De buren gingen het dorp in en controleerden alle wijken en plekken, waar hij wel eens komt.

Maar hij had deze keer een heel andere uitvalsroute gekozen. Zijn wandeling moet een kwartiertje geduurd hebben en leidde naar een grote nieuwbouwwijk, zo’n anderhalve kilometer buiten ons dorp. Gelukkig was hij onderweg gezien en zelfs herkend door enkele medewerkers van de plantsoenendienst. Dat zette ons al snel op het goede spoor. Tegelijk met de politie bereikte ik de ontsnapte. Die zat rustig en breed lachend aan de koffie.